Singapur jest krajem wielokulturowym. Mieszkańcy są otwarci i przyjaźni. Państwo jest nowoczesne i bezpieczne, a edukacja i służba zdrowia stoją na bardzo wysokim poziomie.

Singapurskie prawo należy natomiast do bardzo surowych. Przed wyjazdem koniecznie zapoznajmy się z obowiązującymi przepisami.

Singapur | Mały, dumny mieszkaniec Singapuru
Singapur | Mały, dumny mieszkaniec Singapuru (by shawntcg )

Mieszkańcy Singapuru

Singapur zamieszkuje ok. 5,3 mln osób (dane z 2012 r.), z czego 63% to obywatele państwa; pozostała ludność zaś to pracownicy zagraniczni. Singapur jest trzecim najgęściej zaludnionym miastem świata (po Makau i Monako) – 7 315 osób/km².

Dominującą grupą etniczną są Chińczycy (ok. 74%). Warto dodać, że nie lubią oni być nazywani Chińczykami – określają siebie jako Singapurczyków.

Kolejnymi większymi grupami są Malajowie (ok. 13%) i Hindusi (ok. 9%). Pozostałe kilka procent stanowią różne grupy etniczne pochodzenia europejskiego i azjatyckiego.

Tygiel kulturowy

Kulturę Singapuru określa się najczęściej jako mieszankę kultury chińskiej, malajskiej, indyjskiej, brytyjskiej (z racji bycia w przeszłości kolonią brytyjską).

Nie ma tu jednej, dominującej religii. Najwięcej wyznawców ma buddyzm (ok. 33%), a po nim: chrześcijaństwo (ok. 18%), islam (ponad 14%), taoizm (ok. 11%), hinduizm (ok. 5%). Około 17% społeczeństwa stanowią bezwyznaniowcy.

Jakiego języka używa się w Singapurze?

Singapur jest państwem wielojęzycznym. Większość mieszkańców mówi po angielsku; angielski jest też jednym z języków urzędowych. Pozostałymi językami urzędowymi są chiński (mandaryński), malajski oraz tamilski. Wielu mieszkańców posługuje się ponadto rozmaitymi dialektami języka chińskiego.

Singapur | W Singapurze nie ma jednej, dominującej religii
Singapur | W Singapurze nie ma jednej, dominującej religii (by sean9099 )

Surowe prawo

Singapur często określany jest jako „państwo zakazów”. Jest to kraj czysty (wręcz sterylny) i zorganizowany, praktycznie wolny od korupcji i przestępczości. Wszystko to jest zasługą bardzo restrykcyjnego prawa. Za śmiecenie, palenie w miejscu publicznym, jedzenie, picie lub żucie gumy (wprowadzono zresztą zakaz jej sprzedaży) w środkach komunikacji miejskiej czy splunięcie na chodnik grożą wysokie grzywny (najniższa stawka to w przeliczeniu ok. 1000 zł).

Jeszcze surowsze kary spotkają osoby niszczące mienie publiczne (w tym malujące graffiti). Grożą za to chłosta (razy rattanowym batem) i kilka miesięcy więzienia.

Kultura osobista

Singapurczycy są pracowici. Są otwarci na obcokrajowców; interesują się zwłaszcza nowinkami technologicznymi. Są bardzo uprzejmi, choć zachowują pewien dystans. Są chętni do pomocy, więc nie obawiajmy się zapytać o drogę lub zasięgnąć informacji od przechodniów.

W podziw mogą wprawić pasażerowie komunikacji miejskiej, grzecznie czekający na swoją kolej i nigdy nie przepychający się podczas wsiadania do pojazdu i zajmowania miejsc.

Typowa singapurska rodzina to rodzina dwupokoleniowa (nuklearna); domy wielopokoleniowe należą do rzadkości.

Singapur | Singapurczycy są uprzejmi i otwarci na obcokrajowców
Singapur | Singapurczycy są uprzejmi i otwarci na obcokrajowców (by lucasartoni )

Etykieta – jak postępować i czego się wystrzegać?

Pamiętajmy, że prawo singapurskie jest egzekwowane w takim samym stopniu od miejscowych, jak i od obcokrajowców. Nie rzucajmy śmieci na chodnik, jeśli nie chcemy znacznie uszczuplić zawartości portfela. Z jedzeniem i piciem udajmy się w wyznaczone do tego celu miejsca (znajdziemy tam stoliki i krzesła). Podobnie z paleniem – jest ono dozwolone tylko tam, gdzie ustawiono popielniczki.

Z Singapurczykami można swobodnie rozmawiać na tematy religijne. Jeśli chodzi o politykę, powstrzymujmy się od krytyki istniejącego w państwie porządku prawnego i politycznego. Wielu Singapurczyków jest wrażliwych na tym punkcie.

Dotknięcie czyjejś głowy lub wskazywanie na coś palcem będzie uznawane w Singapurze za niegrzeczne (jeśli musimy, lepiej wskazujmy całą dłonią). Kobiety powinny siedzieć ze złączonymi nogami. Zwiedzając miejsca kultu religijnego załóżmy długie spodnie/spódnicę oraz bluzkę przynajmniej z krótkim rękawem i bez dużego dekoltu. Przed wejściem do meczetu lub świątyni hinduskiej należy zdjąć buty.

Najczęściej przyjętą formą powitania jest podanie ręki. Przed wejściem do singapurskiego domu (przychodzimy tylko zaproszeni – przyjście bez zapowiedzi jest niegrzeczne) trzeba zdjąć buty.

Zainteresują Cię również

Portugalskie imiona i nazwiska Portugalskie imiona i nazwiska
Portugalczycy, to ludzie o co najmniej dwóch nazwiskach. Zapisywane w pierwszej kolejności, ale wbrew pozorom...
Tunezja Tunezja
Tunezja to przede wszystkim czar orientu, słoneczne wybrzeża Morza Śródziemnego, wspaniałe nadmorskie kurorty,...
Dubaj – ludność i skład etniczny Dubaj – ludność i skład etniczny
Dubaj to miejsce, gdzie rdzenni mieszkańcy stanowią niewielki fragment mozaiki narodowościowej. Większość...
Jacy są Chorwaci? Jacy są Chorwaci?
Długotrwała rzeczywistość wojenna nie pozostała bez wpływu na charakter narodowy Chorwatów, którzy przez wiele lat...
Język arabski w Tunezji Język arabski w Tunezji
W Tunezji oficjalnym językiem jest język arabski. Nie jest to jednak klasyczny arabski, od którego język używany w...
Świątynia Oktawiana Augusta w Puli Świątynia Oktawiana Augusta w Puli
Pula to przepiękna miejscowość położona w południowej Istrii. Nazywana jest „Chorwackim Rzymem”… I to nie z byle...

Singapur | Singapur często określany jest jako „państwo zakazów”
Singapur | Singapur często określany jest jako „państwo zakazów” (by touncertaintyandbeyond )