Plac Owidiusza

Plac Owidiusza (Piaţa Ovidiu) to główny plac starego miasta w Konstancy, rumuńskim porcie nad Morzem Czarnym. Nosi imię rzymskiego poety Owidiusza, autora „Metamorfoz” i elegii, który wygnany przez cesarza Augusta zmarł w starożytnym Tomis – dzisiejszej Konstancy. Na placu stoi jego pomnik z 1887 roku, a obok Muzeum Historii Narodowej i Archeologii, którego stała ekspozycja w głównym gmachu jest obecnie zamknięta z powodu remontu (stan na październik 2026).

Rumunia | Pomnik Owidiusza na tle Muzeum Historii i Archeologii (Statue of Ovid and National History Museum in Constantza by Alexandru Panoiu na licencji CC BY 2.0)

Gdzie leży Plac Owidiusza w Konstancy?

Piaţa Ovidiu to plac w sercu starego miasta Konstancy. Stoi przy nim pomnik poety i gmach muzeum, a z placu łatwo przejść na starówkę Konstancy z meczetem Carola I i prawosławną katedrą.

Muzeum Historii Narodowej i Archeologii (stan na październik 2026)

Na Placu Owidiusza stoi Muzeul de Istorie Naţională şi Arheologie, czyli Muzeum Historii Narodowej i Archeologii (adres: ul. Arhiepiscopiei 7), które mieści się w dawnym gmachu ratusza i ma wieżyczkę na zwieńczeniu.

Według oficjalnej strony muzeum stała ekspozycja w głównej siedzibie jest czasowo zamknięta z powodu gruntownego remontu i zwiedzający nie wchodzą do wnętrza gmachu. Instytucja prowadzi jednak także inne obiekty w Konstancy i w Dobrudży (m.in. Budynek Rzymski z Mozaiką, Grobowiec Malowany i stanowiska archeologiczne), a jej zbiory liczą ok. 400 tys. obiektów. Przed wizytą sprawdź komunikaty na stronie minac.ro.

Co pokazywało muzeum?

Konstanca była niegdyś stolicą Dobrudży, a znaleziska archeologiczne obrazują dawne bogactwo tego obszaru. Wśród muzealnych eksponatów znalazły się m.in.: kieł mamuta, narzędzia służące do polowania, gliniane naczynia, broń oraz monety.

Do najsłynniejszych eksponatów należą figurki zwane „Myśliciel i siedząca kobieta” (Gânditorul şi femeia sa). Wydobyto je z nekropolii w Cernavodzie. Pochodzą z neolitu (Myśliciel z ok. 4900 r. p.n.e.) – wykonali je przedstawiciele kultury Hamangia, która rozwijała się między Dunajem a Morzem Czarnym ok. 5250–4500 r. p.n.e.

Rumunia | Pomnik Owidiusza na placu w Konstancy (Statue of Ovid in Constantza by Alexandru Panoiu na licencji CC BY 2.0)

Wartym uwagi eksponatem jest także białe marmurowe popiersie Izydy oraz Podwójna Nemezis – dwie statuetki sprawiedliwych bogiń umieszczone w miniaturowej świątyni.

Do najczęściej oglądanych rzeźb należy marmurowy Wąż Glykona (Şarpele mistic Glycon) z końca II wieku n.e., odkryty w Konstancy pod dawnym dworcem kolejowym. Wąż ma głowę antylopy, oczy, uszy i długie włosy człowieka oraz ogon lwa, a rozwinięty mierzyłby prawie 4,8 m.

W bezpośrednim sąsiedztwie gmachu muzeum urządzono na powietrzu ekspozycję fragmentów starożytnych budowli: kapiteli, części portali oraz interesujących sarkofagów, pochodzących z czasów rzymskich.

Pomnik Owidiusza i historia poety w Tomis

Przed muzeum znajduje się pomnik Owidiusza zaprojektowany przez włoskiego rzeźbiarza Ettore Ferrariego w 1887 roku; od niego plac wziął swoją nazwę. Według Wikipedii pomnik zdjęły w 1916 roku bułgarskie wojska okupacyjne, a później przywróciły niemieckie. Legenda mówi, że pod posągiem spoczywa Owidiusz, jednak nie wiadomo, gdzie znajduje się grób poety.

Owidiusz został wygnany do Tomis (dzisiejsza Konstanca) w 8 roku n.e. przez cesarza Augusta i spędził tam ostatnie osiem lat życia. Swoją tęsknotę opisał w utworach „Tristia” i „Listy z Pontu”. Więcej o kraju przeczytasz w przewodniku Rumunia.

Najczęstsze pytania o Plac Owidiusza

Czy można zwiedzić muzeum na Placu Owidiusza?

Według oficjalnej strony muzeum stała ekspozycja w głównym gmachu jest czasowo zamknięta z powodu remontu (stan na październik 2026). Aktualne informacje o otwarciu i biletach znajdziesz na minac.ro.

Kto stworzył pomnik Owidiusza w Konstancy?

Pomnik z 1887 roku zaprojektował włoski rzeźbiarz Ettore Ferrari. To od niego Plac Owidiusza wziął nazwę.

Dlaczego Owidiusz mieszkał w Konstancy?

Cesarz August wygnał go w 8 roku n.e. do Tomis, dzisiejszej Konstancy, gdzie poeta spędził ostatnie osiem lat życia.