Jacy są mieszkańcy Singapuru?

Singapur to wielokulturowe państwo-miasto, w którym mieszka ponad 6 mln osób: większość stanowią Chińczycy (ok. 74% mieszkańców), a dalej Malajowie i Hindusi. Singapurczycy są otwarci, uprzejmi i chętni do pomocy, a kraj jest nowoczesny i bezpieczny. Prawo należy jednak do bardzo surowych, dlatego przed wyjazdem warto poznać obowiązujące przepisy i lokalną etykietę.

Singapur | Mały, dumny mieszkaniec Singapuru (by Shawn Tan na licencji FreeImages)

Ilu mieszkańców ma Singapur i kim są?

Singapur zamieszkuje ponad 6 mln osób, z czego ok. 3,7 mln to obywatele, ok. 0,5 mln – stali rezydenci, a blisko 2 mln – cudzoziemcy mieszkający tu czasowo, głównie pracownicy zagraniczni (stan na 2026). To jedno z najgęściej zaludnionych państw świata – na 1 km² przypada ok. 8 300 osób.

Dominującą grupą etniczną wśród stałych mieszkańców są Chińczycy (ok. 74%). Warto dodać, że nie lubią oni być nazywani Chińczykami – określają siebie jako Singapurczyków.

Kolejnymi większymi grupami są Malajowie (ok. 13%) i Hindusi (ok. 9%). Pozostałe kilka procent stanowią różne grupy etniczne pochodzenia europejskiego i azjatyckiego.

Jakie kultury i religie spotykają się w Singapurze?

Kulturę Singapuru określa się najczęściej jako mieszankę kultury chińskiej, malajskiej, indyjskiej, brytyjskiej (z racji bycia w przeszłości kolonią brytyjską).

Nie ma tu jednej, dominującej religii. Według spisu powszechnego z 2020 roku najwięcej wyznawców ma buddyzm (ok. 31%), a po nim: chrześcijaństwo (ok. 19%), islam (ok. 16%), taoizm (ok. 9%) i hinduizm (ok. 5%). Około 20% mieszkańców deklaruje, że nie wyznaje żadnej religii.

Jakiego języka używa się w Singapurze?

Singapur jest państwem wielojęzycznym. Większość mieszkańców mówi po angielsku; angielski jest też jednym z języków urzędowych. Pozostałymi językami urzędowymi są chiński (mandaryński), malajski oraz tamilski. Wielu mieszkańców posługuje się ponadto rozmaitymi dialektami języka chińskiego.

Singapur | W Singapurze nie ma jednej, dominującej religii (by sean9099 na licencji FreeImages)

Dlaczego w Singapurze obowiązuje tak surowe prawo?

Singapur często określany jest jako „państwo zakazów”. Jest to kraj czysty (wręcz sterylny) i zorganizowany, praktycznie wolny od korupcji i przestępczości. Wszystko to jest zasługą bardzo restrykcyjnego prawa. Za śmiecenie, palenie w miejscu publicznym, jedzenie, picie lub żucie gumy (wprowadzono zresztą zakaz jej sprzedaży) w środkach komunikacji miejskiej czy splunięcie na chodnik grożą wysokie grzywny. Więcej o tych przepisach piszemy w tekście o słynnych singapurskich zakazach.

Jeszcze surowsze kary spotkają osoby niszczące mienie publiczne (w tym malujące graffiti). Grożą za to chłosta (razy rattanowym batem) i kilka miesięcy więzienia.

Jacy są Singapurczycy na co dzień?

Singapurczycy są pracowici. Są otwarci na obcokrajowców; interesują się zwłaszcza nowinkami technologicznymi. Są bardzo uprzejmi, choć zachowują pewien dystans. Są chętni do pomocy, więc nie obawiajmy się zapytać o drogę lub zasięgnąć informacji od przechodniów.

W podziw mogą wprawić pasażerowie komunikacji miejskiej, grzecznie czekający na swoją kolej i nigdy nie przepychający się podczas wsiadania do pojazdu i zajmowania miejsc.

Typowa singapurska rodzina to rodzina dwupokoleniowa (nuklearna); domy wielopokoleniowe należą do rzadkości.

Singapur | Singapurczycy są uprzejmi i otwarci na obcokrajowców (Singapore by Luca Sartoni na licencji CC BY-SA 2.0)

Etykieta – jak postępować i czego się wystrzegać?

Pamiętajmy, że prawo singapurskie jest egzekwowane w takim samym stopniu od miejscowych, jak i od obcokrajowców – warto zajrzeć też do naszego omówienia przepisów wjazdowych i celnych. Nie rzucajmy śmieci na chodnik, jeśli nie chcemy znacznie uszczuplić zawartości portfela. Z jedzeniem i piciem udajmy się w wyznaczone do tego celu miejsca (znajdziemy tam stoliki i krzesła). Podobnie z paleniem – jest ono dozwolone tylko tam, gdzie ustawiono popielniczki.

Z Singapurczykami można swobodnie rozmawiać na tematy religijne. Jeśli chodzi o politykę, powstrzymujmy się od krytyki istniejącego w państwie porządku prawnego i politycznego. Wielu Singapurczyków jest wrażliwych na tym punkcie.

Dotknięcie czyjejś głowy lub wskazywanie na coś palcem będzie uznawane w Singapurze za niegrzeczne (jeśli musimy, lepiej wskazujmy całą dłonią). Kobiety powinny siedzieć ze złączonymi nogami. Zwiedzając miejsca kultu religijnego załóżmy długie spodnie/spódnicę oraz bluzkę przynajmniej z krótkim rękawem i bez dużego dekoltu. Przed wejściem do meczetu lub świątyni hinduskiej należy zdjąć buty.

Najczęściej przyjętą formą powitania jest podanie ręki. Przed wejściem do singapurskiego domu (przychodzimy tylko zaproszeni – przyjście bez zapowiedzi jest niegrzeczne) trzeba zdjąć buty.

Singapur | Singapur często określany jest jako „państwo zakazów” (“No durians” sign in Singapore MRT station by Andrea Schaffer na licencji CC BY 2.0)

Najczęstsze pytania o mieszkańców Singapuru

Jakimi językami mówi się w Singapurze?

Większość mieszkańców mówi po angielsku. Językami urzędowymi są angielski, chiński (mandaryński), malajski i tamilski.

Jaka religia dominuje w Singapurze?

Żadna nie dominuje. Według spisu z 2020 roku najwięcej jest buddystów (ok. 31%), następnie chrześcijan (ok. 19%) i muzułmanów (ok. 16%); ok. 20% mieszkańców nie wyznaje żadnej religii.

Czy w Singapurze można żuć gumę?

W środkach komunikacji miejskiej jedzenie, picie i żucie gumy jest zabronione i grożą za to wysokie grzywny. Wprowadzono też zakaz sprzedaży gumy do żucia.