Kijów – transport miejski

Najszybszym sposobem poruszania się po Kijowie jest metro: trzy linie (czerwona, niebieska i zielona) z 52 stacjami i ok. 70 km tras łączą centrum z dzielnicami po obu brzegach Dniepru (stan na 2026). Uzupełniają je autobusy, trolejbusy, tramwaje, marszrutki i funikular na Podole. Za przejazd w metrze zapłacisz dziś zbliżeniowo kartą bankową, kartą Kyiv Smart Card lub biletem QR – dawne żetony wycofano.

W 2010 r. metro odpowiadało za 64,9% wszystkich przejazdów komunikacją miejską w Kijowie, a drugim najczęściej wybieranym środkiem transportu były marszrutki.

Jakie środki transportu miejskiego są w Kijowie?

Poniższa tabela zbiera podstawowe dane o poszczególnych rodzajach komunikacji. Liczby dla metra pochodzą z 2026 r., dla pozostałych środków – z 2010 r.

Środek transportu	Skala sieci	Jak zapłacić
Metro	3 linie, 52 stacje, ok. 70 km tras (2026)	karta bankowa lub telefon, Kyiv Smart Card, bilet QR
Autobusy	70 linii miejskich i 25 podmiejskich (2010)	zbliżeniowo kartą, Kyiv Smart Card lub biletem QR
Marszrutki	57 linii (2010)	kierowcy zaraz po wejściu, gotówką lub kartą
Tramwaje	19 tras, 249,6 km torów, 463 wagony (2010)	zbliżeniowo kartą, Kyiv Smart Card lub biletem QR
Trolejbusy	43 linie, 774 km, 403 pojazdy (2010)	tak jak w autobusach i tramwajach
Taksówki	ponad 250 firm (2010)	gotówką; najlepiej zamówić przez aplikację

Poszczególne linie metra różnią się kolorami i trasą:

Linia	Kolor	Nazwa	Ważne stacje
1	czerwona	Swiatoszynsko-Browarska	Dniepr, Arsenalna, Kreszczatik, Teatralna
2	niebieska	Obołonsko-Teremkiwska	Pocztowa Płoszcza, Plac Niepodległości, Olimpijska
3	zielona	Syrecko-Peczerska	Złota Brama, Pałac Sportu

Linie przecinają się w trzech węzłach przesiadkowych w centrum, m.in. na stacjach Kreszczatik – Plac Niepodległości oraz Teatralna – Złota Brama.

Ukraina | Ruchome schody w kijowskim metrze (Stacja Arsenalna) (Kiev metro by Jorge Franganillo na licencji CC BY 2.0)

Metro w Kijowie – linie, stacje i bilety

Kijowskie metro działa od 6 listopada 1960 r. – tego dnia wprowadzono do eksploatacji pierwszy odcinek linii, długości 5,2 km, z pięcioma stacjami: „Dniepr”, „Arsenalna”, „Kreszczatik”, „Uniwersytet” i „Dworcowa”.

Na przestrzeni lat metro rozbudowywało się o nowe linie i stacje. Podstawowe dane (stan na 2026):

• liczba linii – 3 (czerwona, niebieska i zielona),
• liczba stacji – 52,
• węzły przesiadkowe – 3 (w centrum miasta),
• długość tras – ok. 69,6 km.

W 2010 r. metro przewiozło 504,3 mln pasażerów, średnio ok. 1,4 mln dziennie.

Za przejazd kijowskim metrem płaci się przy bramkach wejściowych: zbliżeniowo kartą bankową lub telefonem, kartą miejską Kyiv Smart Card albo biletem z kodem QR kupionym w automacie lub w aplikacji Kyiv Digital. Dawne niebieskie żetony zostały wycofane. Od 15 lipca 2026 r. jednorazowy przejazd metrem, autobusem, trolejbusem, tramwajem i funikularem kosztuje 30 hrywien (wcześniej, od 2018 r., 8 hrywien). Kupując pakiet przejazdów na karcie transportowej, zapłacisz od 25 do 28,90 hrywny za przejazd, a bilet przesiadkowy ważny 90 minut kosztuje 60 hrywien (stan na 2026). Od 2022 r. stacje metra służą też mieszkańcom jako schrony podczas alarmów przeciwlotniczych.

Niebieską linią metra dotrzemy do Stadionu Olimpijskiego – Stacja Olimpijska (Olimpijśka – Олімпійська), a także do samego centrum Kijowa – Stacja Plac Niepodległości (Majdan Nezależnosti – Майдан Незалежності).

Ciekawostki o metrze

• Na stacjach metra nie ma pojemników na śmieci – nie jest to zaniedbanie pracowników obsługi, ale środek bezpieczeństwa: śmieci mogą spowodować pożar, a sam pojemnik może zostać wykorzystany przez terrorystów.
• W Kijowie znajduje się jedna z najgłębiej położonych stacji metra na świecie: stacja „Arsenalna” leży ok. 105,5 m pod ziemią, a zjazd ruchomymi schodami trwa kilka minut.

Ze stacji Pocztowa Płoszcza na Podolu można przesiąść się na zabytkową kolejkę linowo-terenową – więcej o niej w tekście Funikular w Kijowie.

Ukraina | Kijowski Funikular (Kyiv funicular car by Maksym Kozlenko, Wikimedia Commons, na licencji CC BY-SA 4.0)

Jak jeździć autobusami i marszrutkami po Kijowie?

Kijowskie autobusy zapewniają wygodne i stosunkowo szybkie przemieszczanie się po mieście.

Dużo popularniejsze są jednak taksówki zbiorowe, zwane „marszrutkami”. Ten charakterystyczny dla krajów byłego ZSRR rodzaj transportu miejskiego jest obsługiwany przez mikrobusy, które jeżdżą po wyznaczonych trasach, ale – jak taksówki – zatrzymują się na żądanie pasażera.

W 2010 r. w Kijowie działało 70 linii autobusowych, 57 linii marszrutek i 25 linii podmiejskich.

Za przejazd marszrutką płaci się zwykle kierowcy zaraz po wejściu do pojazdu, gotówką lub – w nowszych busach – kartą. W autobusach miejskich, trolejbusach i tramwajach bilet kasuje się w pojeździe: zbliżeniowo kartą bankową, kartą Kyiv Smart Card lub biletem QR. W miejskiej komunikacji jednorazowy przejazd kosztuje od 15 lipca 2026 r. 30 hrywien (stan na 2026); ceny w prywatnych marszrutkach ustala przewoźnik, więc sprawdź je na miejscu.

Ukraina | Marszrutka to wieloosobowa taksówka, najczęściej w postaci niewielkiego busa (Kiev: Ivana Mazepy Street by Jorge Franganillo na licencji CC BY 2.0)

Tramwaje w Kijowie – historia i dzisiejsza sieć

Pierwsze tramwaje pojawiły się na ulicach Kijowa 30 czerwca 1891 roku. W 2010 r. sieć tramwajowa liczyła 19 tras, 249,6 km torów i 463 wagony. Dawniej bilet kupowało się u konduktorki jeżdżącej w wagonie, zwanej potocznie „babuszką”; dziś płaci się głównie kartą lub biletem elektronicznym.

Z historii kijowskich tramwajów

Poniżej prezentujemy krótką historię kijowskich tramwajów:

• Tramwaj konny – od 30 czerwca 1891 r. do 1894 r. – zastąpiony przez elektryczny.

• Tramwaj parowy – od 19 lutego 1892 r. do 1894 r. (linia „Kreszczatik”-Demijewka”) – zastąpiony przez elektryczny. Regularnie kursowały cztery zestawy z parowozami.

• Tramwaj elektryczny – od 13 czerwca 1892 roku do czasów dzisiejszych.

• Tramwaj benzynowy – koniec grudnia 1911 r. do 1941 r. – kursował przeważnie na lewym brzegu, zniszczony w czasie wojny nie został odbudowany.

• Tramwaj pośpieszny – uruchomiony w 1978 roku stał się pierwszym tego rodzaju środkiem transportu w Związku Radzieckim. Do 2009 r. działały dwie linie: pierwsza na prawym brzegu Dniepru, druga – na lewym. Pod koniec pierwszej dekady XXI w. pierwszą linię zamknięto do remontu, który kosztował 365 mln hr i zakończył się z opóźnieniem w 2010 r. Linia pośpieszna połączyła centrum stolicy z dzielnicą mieszkaniową Borszczagowka.

Ukraina | Kijowski tramwaj (The Kiev Tramway by Jorge Láscar na licencji CC BY 2.0)

Trolejbusy w Kijowie

Zaraz po wyzwoleniu Kijowa spod hitlerowskiej okupacji rozpoczęto odbudowę transportu miejskiego. Już 5 listopada 1944 r. kilka trolejbusów wyjechało w pierwszą powojenną trasę.

W 2010 r. sieć trolejbusowa liczyła 43 linie o łącznej długości 774 km i 403 pojazdy obsługiwane przez 4 zajezdnie. Bilety kupuje się i kasuje tak samo jak w autobusach i tramwajach.

Taksówki w Kijowie – jak je zamówić i na co uważać?

W 2010 r. w Kijowie działało co najmniej 250 firm taksówkarskich (a niektórzy szacowali ich liczbę nawet na 400). Dziś większość przyjezdnych zamawia przejazdy przez aplikacje, w których cenę widać przed kursem. Ponieważ zawód taksówkarza jest łatwo dostępny, właściwie wystarczy tylko posiadanie własnego samochodu i prawa jazdy, nowe firmy pojawiają się bez przerwy, jak grzyby po deszczu. Trudno się zatem dziwić, że tylko niewielu taksówkarzy zna dobrze miasto, a prawie żaden nie rozumie języka obcego innego niż rosyjski.

Oto kilka uwag, które mogą się przydać podczas korzystania z tej formy kijowskiego transportu miejskiego:

• Wiele taksówek nie posiada licznika i dobrze jest od razu określić początek i koniec trasy oraz ustalić cenę za przejazd.

• Przy wyjazdach za granice miasta trzeba zawczasu umówić się co do wysokości zapłaty, ponieważ taryfa zamiejska jest znacznie wyższa, a trasę opłaca się zwykle w obie strony.

• Na dworcach taksówkarze czekający na klientów bywają bardzo drodzy (dawniej słynęli z tego zwłaszcza kierowcy z lotniska Boryspol, zamkniętego od 2022 r.). Lepiej zamówić przejazd przez aplikację albo z wyprzedzeniem, a w ostateczności twardo negocjować cenę.

• Średni czas oczekiwania na taksówkę po złożeniu zamówienia wynosi ok. 12-15 minut.

• W Kijowie nie ma zwyczaju dosiadania się do taksówki; jeśli w samochodzie jest ktoś oprócz kierowcy, lepiej unikać korzystania z takiej okazji.

• Za przejazd płaci się gotówką i chociaż wydawanie reszty jest obowiązkiem taksówkarza, to lepiej mieć w kieszeni „drobne”.

• W Kijowie kurs w nocy, albo w weekend może być tańszy, niż w dzień.

• Dyspozytorzy dużych firm prowadzą „czarną listę” klientów, którzy mogą na nią trafić z kilku powodów: zapomnieli rozliczyć się z taksówkarzem; byli za każdym razem pijani; zamówili taksówkę, ale nie wyszli w umówionym czasie; rozmyślili się, ale nie odwołali zamówionego kursu itp.

Informacje o dojeździe do Kijowa znajdziesz w tekście Kijów – dworce i lotniska.

Najczęstsze pytania o transport miejski w Kijowie

Jak zapłacić za metro w Kijowie?

Przy bramkach metra płaci się zbliżeniowo kartą bankową lub telefonem, kartą miejską Kyiv Smart Card albo biletem z kodem QR z automatu lub aplikacji Kyiv Digital. Dawne żetony zostały wycofane, a jednorazowy przejazd kosztuje od 15 lipca 2026 r. 30 hrywien (stan na 2026).

Ile linii i stacji ma kijowskie metro?

Metro w Kijowie ma trzy linie – czerwoną, niebieską i zieloną – oraz 52 stacje na trasach o długości ok. 70 km (stan na 2026). Linie przecinają się w trzech węzłach przesiadkowych w centrum miasta.

Czym są marszrutki?

To prywatne busy kursujące po stałych trasach, które zatrzymują się na żądanie pasażera, podobnie jak taksówki. Są popularne i często szybsze od autobusów. Za przejazd płaci się zwykle kierowcy od razu po wejściu.

Czy w Kijowie łatwo o taksówkę?

Tak, najwygodniej zamówić ją przez aplikację, w której cenę widać przed kursem. Taksówkarze czekający na klientów pod dworcami bywają bardzo drodzy, dlatego jeśli wsiadasz „z ulicy”, ustal cenę przed ruszeniem.