Park Narodowy Sidi Toui: oryksy i pustynna fauna

Park Narodowy Sidi Toui to niewielki obszar chroniony na skrajnym południowym wschodzie Tunezji, ok. 20 km od granicy z Libią i ok. 50 km na południe od Ben Guerdane. Założony w 1993 r., słynie z programu przywracania na wolność oryksa szablorogiego i strusia północnoafrykańskiego – gatunków, które w Tunezji dawno wyginęły.

Tunezja | Oryx dammah (Scimitar-Horned Oryx by Nigel Harper na licencji CC BY 2.0)

Jak wygląda krajobraz Parku Sidi Toui?

Park swoją powierzchnią obejmuje obszar ok. 6300 hektarów suchych równin, stepów, wydm, okresowo wyschniętych rzek oraz wzniesień nazywanych Djebel Sidi Toui.

Najwyższy punkt parku wznosi się na wysokość 172 m n.p.m.

Jakie zwierzęta żyją w Sidi Toui?

Na jego terenie reintrodukowano antylopę – oryksa szablorogiego (Oryx dammah). W 2000 r. Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznała ten gatunek za wymarły na wolności, ale dzięki programom reintrodukcji w Czadzie, Tunezji, Maroku i Senegalu w grudniu 2023 r. zmieniła jego status na „zagrożony”. W Tunezji program zapoczątkowano w 1985 r. w Parku Narodowym Bou Hedma, a w Sidi Toui oryksy wypuszczono w 1999 r.

Drugim gatunkiem objętym programem ponownego wprowadzenia na te tereny jest struś północnoafrykański (Struthio camelus camelus), który w Tunezji wyginął na wolności. Do kraju wrócił w 2014 r., po 127 latach nieobecności: najpierw trafił do Parku Narodowego Dghoumès, potem do Sidi Toui. Oprócz tego można tu spotkać szakale, fenki, dzikie koty oraz koty nubijskie. W Tunezji żyła dawniej także antylopa krowia, ale jej północnoafrykański podgatunek (Alcelaphus buselaphus buselaphus) wyginął całkowicie na początku XX wieku.

W tak suchym terenie żyje także dużo gadów, np. niezwykle ciekawe biczogony (z rodzaju Uromastyx) oraz kameleony.

Ptaki w parku są rzadkością, choć spotyka się tu zarówno gatunki migrujące, jak i występujące przez cały rok, np. hubarę saharyjską, góropatwę berberyjską, stepówkę czarnobrzuchą, skowronka zwyczajnego, kruka i rączaka zwyczajnego.

Jakie rośliny rosną w Sidi Toui?

Na terenie parku odkryto kilka gatunków roślin, takich jak np. sumaki (Rhus tripartitum), tykwa (Colocynthis vulgaris), Retama raetam, Periploca laevigata i poganek rutowaty (Peganum harmala). Akację Acacia raddiana i rodzime krzewy wprowadzono tu ponownie po tym, jak zniknęły wskutek nadmiernego wypasu.

Co jeszcze oferuje park: ekomuzeum i mauzolea mzar

Na terenie parku znaleziono ślady dawnej obecności człowieka z okresu od neolitu po średniowiecze i działa tu ekomuzeum. Odwiedzających przyciąga też czternaście mauzoleów typu mzar, z których najsłynniejsze jest mauzoleum Sidi Bou Kthir.

Czy można odwiedzić Sidi Toui?

Park leży w strefie przygranicznej z Libią, dla której zagraniczne służby dyplomatyczne odradzają podróże. Brytyjskie MSZ (stan na lipiec 2026) odradza wszelkie podróże do Ben Guerdane i okolic oraz podróże inne niż niezbędne w pasie 75 km od granicy libijskiej (z wyjątkiem Zarzis). Przed ewentualnym wyjazdem sprawdź aktualne komunikaty polskiego MSZ na gov.pl, a o możliwość wjazdu zapytaj wcześniej administrację parku lub lokalne władze. Pustynną przyrodę bezpieczniej oglądać w innych parkach narodowych Tunezji, np. w saharyjskim Parku Narodowym Jebil.

Najczęstsze pytania o Park Narodowy Sidi Toui

Gdzie leży Park Narodowy Sidi Toui?

Na południowym wschodzie Tunezji, ok. 20 km od granicy z Libią i ok. 50 km na południe od Ben Guerdane, w gubernatorstwie Médenine. Park założono w 1993 r., a jego powierzchnia to ok. 6300 hektarów.

Jakie zwierzęta można zobaczyć w Sidi Toui?

Najważniejsze są reintrodukowane oryksy szablorogie i strusie północnoafrykańskie. Występują tu też szakale, fenki, dzikie koty, biczogony i kameleony.

Czy Sidi Toui jest bezpieczny dla turystów?

Park leży w strefie przygranicznej, a brytyjskie MSZ odradza podróże inne niż niezbędne w pasie 75 km od granicy libijskiej (stan na lipiec 2026). Przed wyjazdem sprawdź komunikaty polskiego MSZ i zapytaj o możliwość wjazdu administrację parku.